నేను...నా ప్రేమ...నా ప్రాబ్లం...!

అందరికి నమస్కారం...చాలా రోజుల తర్వాత మీ ముందుకు వస్తున్నాను.
ఈ సారి నా జీవితములో జరిగిన ఒక అద్భుతమైన సంఘటన మీ ముందు వుంచుతున్నాను.
మీ అభిప్రాయాన్ని ఆచరిద్దామని.....ఈ బ్లాగ్ రాస్తున్నాను ...
నేను నా మొదటి ప్రేమ...గురించి మీకు చెప్దామనుకుంటున్నాను.
నా గురించి చెప్పే ముందు మీకు ఒక విషయం ఒకటి చెప్పాలి.నేను రాసే విషయాలన్ని.......మీద ప్రమాణం చేసి చెప్తున్న అన్నీ నిజాలే.
నేను ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ ని.నాకు జీవితంలో దేవుడి దయవల్ల అన్ని వున్నాయి..అన్నీ అంటే ఒకటి లేదు..అదెనండి గర్ల్ ఫ్రెండ్...ఎక్కడ చూసిన ఎవరికైనా కనీసం ఒక్కరైన వున్నారు... కాని నాకు మాత్రం ఒక్కరు కూడ లెరు....అందుకే అప్పుడప్పుడు గుడికి వెళ్ళి దేవుడిని ఒకటి ఇమ్మని అడుగుతూ వుంటాను.

దేవుడికి నా గోల వినిపించిందెమో ఒకసారి నాకు ఒక అమ్మాయిని చూపించాడు.అంతే అప్పటినుంచి ఆ అమ్మాయినే చూస్తున్నాను...కానీ ఒకటే ఇబ్బంది...ఆ అమ్మాయే నా వంక చూసీ చూడకుండా..చూడకుండ చూసి నన్ను చూడనీయడంలేదు...ఏం చేయమంటారు...రోజూ ఆమె వెళ్ళే బస్ దగ్గరికి వెళ్ళి మరీ చూస్తున్నా.కాని ఉపయోగం లేదు.ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళేంతలోపే తన దారి తాను చూసుకుంటుంది.నన్ను దగ్గరికి కూడ రానీయదు.
భగవంతుడు వీళ్ళని ఎందుకు సృష్టించాడో గాని మరి, మళ్ళీ సృష్టించి వారికి మాటలికి,చేష్టలకి అర్ధాలు వేరుగా పెట్టాడు.ఏం చేస్తాం మన కళ్ళు వాళ్ళని చూడందే వూరుకోవు.ఏమైన అంటే ఈ భగవంతుడి సృష్టి అద్భుతం అంటారు.ఏమోనండి...ఈ బ్లాగ్ చదివే వాళ్ళు ఎవరైన ఆడవాళ్ళు వుంటే దయచేసి చెప్పండి.ఆడవాళ్ళు వాళ్ళని చూసే వాళ్ళని కాదని ఎవరినో ఎందుకు చూస్తారండి...?

మరి నా విషయానికి ఒద్దాము. నేను చాలా రోజులుగా వెంట తిరుగుతున్నాను.నా వంక చూస్తుంది....నేను నవ్వితే నవ్వదు.ఏమో అదేమి రోగమో పాపము...కనీసం చూసి నవ్వడానికి కూడ పనికి రానేమో నేను...

చాల రోజులు ఆమె వెంటే తిరుగుతున్నాను కదా...! కనీసం ఒక్కసారి తిరిగి చూసి ఒక నవ్వు పడేస్తే వరదబాధితుడికి పులిహోర పొట్లం దొరికినంతగ ఆనందిస్తాను.
అసలు ఈ గోలంత ఎందుకు వచ్చిందంటే నేను ఇంతకుముందు రాసిన చెన్నై నగర బ్లాగ్ లో రాసేందుకు బస్ సర్వీస్ గురించి గమనిస్తుండగా ఈమెని చూసాను.అంతే నాకు వెంటనే ఎదో చేయాలనిపిచింది. ఏమీ చేయలేక మనసు పారేసుకున్నను.అంతే ఆ రోజు నుంచి ఈ రోజు దాకా అన్నీ మర్చిపొతున్నా.నన్ను తప్ప.గుడికి వెళ్ళటం కూడా మానేసాను.ఏమైన సరే ఈ సారి గుడికి వెళ్ళీ నా వంక చూడమని, నాతో మాట్లాడాలని...ఇంకా నన్ను ప్రేమించాలని ఆమెకి దండం పెట్టుకుంటాను.


సినిమాలల్లో చూపిస్తే అంతా చూడ్డానికే అనుకున్నను.కానీ మనము కూడా కొంచెము ట్రై చెయ్యొచ్చు అనిపించింది.చేసాను. ఏది నా మనసు విప్పి అమె ముందు చాప పరిచినట్లు పరుద్దామంటే నాకు ఒక్క అవకాశం కూడా ఇవ్వట్లేదు.

అసలు మొదట ఒక తప్పు జరిగిందిలెండి.నేను మనసు పారేసుకునేటప్పుడు చూసి పారేసుకోవద్దూ...!చూడలేదు.అక్కడ వచ్చింది అసలు ప్రాబ్లం.అమె తమిళ భాషా నేను తెలుగు భాషా...ఇద్దరికి కమ్మ్యూనికేషన్ సరిగ్గ లేదు.అందుకే నేను ఒక గొప్ప పని చేసాను. తమిళ్ ఇన్ తర్టీ డేస్ పుస్తకం కొన్నాను...ప్రస్తుతం ఆ పనిలో నిమగ్నమై వున్నాను. తదుపరి బ్లాగ్ లో తప్పకుండా తమిళ్ మీకు కూడా నేర్పిస్తాను...

మహానగరము లో మృదులాంత్ర నిపుణుడు-2

మహానగరము లో మృదులాంత్ర నిపుణుడు-1

మా చెన్నై నగరంలో చాలా ఉన్నాయ్.
వాటిలో కొన్ని......
చెన్నై లో ఈ ఓల్డ్ మహాబలిపురం రోడ్ లో చాలా దృశ్యాలు చూడవచ్చు.మనం సరిగ్గ చుడాలి గాని ఇక్కడ కనిపించనివి అంటూ ఏమీ వుండవు..అన్నీ చుడొచ్చు. సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలు ఇక్కడ కుప్పలు తెప్పలు గ వుంటాయి.. వాటిలో పనిచేసే ఉద్యోగస్తులు ఆడవారు ,మగవారు గురించి చూద్దాం....
వీరికి పాపం వారానికి రొండు రోజులు శెలవులు... అదేనండి వీకెండ్....వీరు సోమవారం మళ్ళీ వారం మొదలయ్యింది అనే శాడ్నెస్స్ తో , మంగళవారం అప్పుడే ఒకరోజు ఐపోయింది అనే మాడ్నెస్స్ తో, బుధవారం వీకెండ్ కి ఇంకా రొండు రోజులు వున్నాయ్ అన్న బాధతో ,గురువారం శని,ఆదివారాల గురించి ఆలోచిస్తూ ,శుక్రవారం వీకెండ్ వచ్చిందన్న సంతోషంతో గడుపుతూ ఉంటారు.

వీరికి వారానికి నాలుగు రోజులు, మగవారికి ఇబ్బందిగా ఇన్ షర్ట్,అదెనండి టక్ చేసుకొని రావాలి పాపం ,మరి ఆడవారి సంగతి, వీళ్ళకి ఇప్పటిదాకా వేసుకొని డ్రెస్సులు, మోడరెన్ డ్రెస్సులు కొనుక్కుంటారు. ఇక శుక్రవారం వస్తే ఇద్దరికీ కొత్త ఆలోచన వస్తుంది. ఏంటంటే వాళ్ళు చిన్నప్పుడు కుట్టించుకున్న బట్టలు సరిపోవేమోనని ఆలోచన వస్తుంది అంతే ఆ బట్టల్తో దర్శనమిస్తారు వాటిని చూస్తే పాపం వాళ్ళు బీదవాళ్ళేమో అనుకుంటాం.....అది మనపొరపాటే.

ఇక పొతే ఈ దారి లోనే ఇంజినీరింగ్ కాలేజీలు ఉన్నాయి. బస్సుల్లో వెళ్తుంటే మన సాఫ్ట్వేర్ ఇంజినీర్స్ ని చూసి వీడేదో మన జాతికి చెందిన వాడు కాదు అని మన మీద సానుభూతి చుపిస్తారు.వాళ్ళే కాదు బస్సుల్లొ చాల మంది మన వంక అలాగే చూస్తారు...మన కుక్క బెల్ట్ లు సారీ ఐడి కార్డ్స్ మన వాలకం (జుట్టు పీక్కొని,గుడ్డలు (గడ్డాలు) మాసిపోయి, బట్ట తలలు, బస్సుల్లొ అంకుల్ అని పిలిచే పిల్లలు...........) మనం ఆ చూపులకి అలవాటు పడిపోయాము.

కొంతమంది చక్కగా నీట్ గ డ్రెస్స్ వేసుకొస్తారు...వారు బస్సులొ వున్నంత సేపు, ఆ డ్రెస్స్ వంకే చూసుకుంటూ రోజంతా గడుపుతారు.వీళ్ళని ఎవరూ అంటుకోకూడదు ... వీళ్ళని గురించి ఎవరు ఏమనుకున్నా వీరికి అనవసరం.వీళ్ళకి షూస్ ,బెల్ట్,పాంట్ ,షర్ట్ అన్నీ సరిగ్గా వున్నాయా లేదా చూస్తారు...లేకపొతే పక్కవారికి తుడిచి ఐనా క్లీన్ చేసుకుంటారు...

ఇంకా బస్ లో స్త్రీలు, పురుషులు వుంటారు.వీరిలొ కొంతమంది వుంటారు.వారు ఇంతకు ముందు ఒకరిని ఒకరు చూసుకోనంతగ చూస్తారు.మగవారు ఆడవారిని ఐతే అస్సలు ఇంత అందగత్తె ను ఇప్పటి దాకా చూడలేదు అన్నంతగా చూస్తారు...మరి స్త్రీలు ఏమైన తక్కువ తిన్నారా...అసలే మనకి దేనిలోనూ తీసిపోరు...(స్త్రీ సమాన హక్కు చట్టం)ఈ బకర గాడు బాగున్నాడే,ఆ బకరాగాడు పనికిరాడే...ఇవి వాళ్ళ సంభాషణలు...

సశేషం(ఇంకా ఉంది)...